Sword Art Online: Lost Song

Ruim een jaar geleden werd ik aangenaam verrast, toen ik Sword Art Online: Hollow Fragment voor de PlayStation Vita recenseerde. Ik prees de game destijds om het feit dat het een origineel verhaal en dito gevechtssysteem durfde op te voeren binnen een populair universum, maar constateerde tegelijkertijd dat er heel veel ruimte was voor verbetering. Voor het vervolg op Hollow Fragment werd dan ook een andere studio door uitgever Bandai Namco ingeschakeld, welke de serie hopelijk naar een hoger niveau kan tillen.

Al in de tutorial stemt de game hoopvol. Het grootste hekelpunt van Hollow Fragment, de rammelende vertaling, is namelijk aangepakt. Geen ontbrekende woorden meer, geen grammatica die van geen kanten klopt en geen spellingsfouten die je als kogels om de oren vliegen. In plaats daarvan krijgen we netjes kloppende Engelse tekst over Japanse voice overs, welke goed de essentie weergeeft van wat er door de karakters gezegd wordt. Dat speelt wel zo fijn!

On-disc DLC

In deze tutorial leren we dat Swort Art Online: Lost Song zich enige tijd na het einde van Hollow Fragment afspeelt. Kirito, Yui, Asuna, Sinon, Leafa, Virgil, Klein, Lisbeth, Silica, Strea en Philia zijn ontsnapt uit Aincrad en zijn na een lange tijd herstellen weer teruggekeerd naar hun normale leventje. Je zou denken dat ze niets meer met games te maken zouden willen hebben, maar niets blijkt minder waar. Het olijke groepje is namelijk in een nieuwe VRMMORPG gedoken, genaamd Alfheim Online.

Kenners van de novel- en animeserie weten, spoiler alert, dat in deze arc Asuna gevangen wordt genomen en dat Kirito haar bevrijdt. Lost Song bouwt echter voort op de fundamenten van Hollow Fragment, waarin het verslaan van Heathcliff niet het spel des doods beëindigde. Dit blijkt uit het feit dat Sinon, die pas later in de oorspronkelijk serie geïntroduceerd werd, aanwezig is en uit het gezelschap van Philia en Strea, originele karakters die voor Hollow Fragment werden ontwikkeld.

In deze alternatieve timeline heeft het groepje van Kirito Alfheim Online uitgespeeld en wachten ze halsreikend op nieuwe DLC die de game van vlezige nieuwe content voorziet. Deze update brengt ons Svart Alfheim en gaat live op het moment dat ons verhaal begint.

Hetzelfde maar toch anders

Omdat je je in Sword Art Online: Lost Song in een MMO zou moeten begeven, is de wereld ook als dusdanig opgezet. Op gigantische velden lopen tientallen vijanden ronden, welke elke speler aanvallen die ze te dicht nadert. Dit kunnen jij en je team zijn, maar ook NPC’s die andere spelers van de game voor zouden moeten stellen. Wees echter maar niet bang dat je constant groepjes vijanden af aan het maken bent terwijl je reist naar de volgende dungeon. Het grootste verkooppunt van Alfheim Online is namelijk dat je erin kunt vliegen, een vaardigheid die zich ook vertaalt naar Lost Song.

Met de D-pad kun je schakelen tussen de drie besturingsmodi van je karakter. Naar onder drukken laat je over de grond wandelen, links en rechts laten je hoveren en langzaam vliegen, terwijl omhoog drukken je door de lucht laat suizen. Deze wisseling gaat naadloos en kan op elk moment uitgevoerd worden indien je niet in een dungeon bent, wat enkele leuke strategieën mogelijk maakt.

Natuurlijk is wisselen van besturingsmodi met de D-pad niet de ideale manier. Immers moet je om hier gebruik van te maken de linker analoge stick loslaten, wat betekent dat je even niet beweegt en dus een makkelijk doelwit bent. Normaal gesproken zou een dergelijk iets een minpuntje aan de game zijn. Lost Song biedt echter een zeer uitgebreid gevechtssysteem, waardoor geen knop onbenut kon blijven.

Heeft iemand extra handen voor me?

De lay-out van het gevechtssysteem doet in eerste instantie denken aan die van een traditionele hack’n’slash game. De actieknoppen laten je springen, ontwijken en lichte en zware aanvallen doen, terwijl je met de schouderknoppen kunt rennen, je zicht vast kunt zetten op een vijand en je wapen kunt trekken, dan wel kunt opbergen. Wie wel eens een MMO heeft gespeeld weet echter dat skills niet kunnen ontbreken.

In een traditionele MMO kun je deze skills toewijzen door middel van hotkeys. Maar bij gebrek aan een toetsenbord moest ontwikkelaar Artdink creatief zijn. Daarom kun je een zestal magische skills toewijzen die je kunt gebruiken door R1 in te drukken terwijl je wapen opgeborgen is. Deze skills variëren van verschillende soorten projectielen tot zaken als gif en de onmisbare geneesspreuk.

Hetzelfde kun je doen als je wapen getrokken is, echter zijn dit dan aan het wapen gerelateerde skills zoals Kirito’s bekende Starburst Stream. Ongeacht of je wapen getrokken is of niet, verandert bij het indrukken van R1 ontwijken in blokkeren, een actie die onmisbaar is wanneer je in de game vordert.

Mocht je opgelet hebben, dan weet je dat nog niet alle knoppen bezet zijn. Één van de schouderknoppen wordt namelijk gebruikt om korte responsen te uiten, welke je kunt gebruiken in de multiplayer van de game. De touchpad wordt hiernaast gebruikt om items in te zetten en commando’s aan de NPC’s die je vergezellen te geven. Het is in eerste instantie overweldigend en meer dan eens haalde ik de knoppen door elkaar, maar richting het einde van de game ragde ik, tussen het ontwijken en blokkeren door, skills aan elkaar alsof ik het al jaren deed.

Sword Art Multiplayer

Het sterkste punt van Hollow Fragment was, ondanks de vele taalfouten, het verhaal. Niet enkel omdat deze afweek van de canon van de serie, maar ook vanwege de dialogen die doorspekt waren met de typische Sword Art-humor en de vele extra scènes die je kon vrijspelen door een relatie op te bouwen met je metgezellen. In Lost Song wordt deze lijn doorgetrokken, al lijkt de inkt op momenten te vervagen.

De dialogen tussen de vele karakters, zowel oude als nieuwe, is nog steeds op dezelfde manier geschreven als dat we van zowel Lost Song’s voorganger als het bronmateriaal gewend zijn. Het mengt serieuze thema’s met pure onzin, maar doet het altijd op een luchtige en makkelijk verteerbare manier. In Lost Song is het alleen wat té makkelijk verteerbaar, waardoor veel van de wat zwaardere scènes diepgang en daarmee ook impact missen. Iets langere dialogen en meer aandacht voor de karakterontwikkeling zouden de game dan ook absoluut ten goede zijn gekomen.

Dit wordt versterkt door het feit dat de karakters regelmatig over grootse dungeons praten, terwijl deze zelden langer tien minuten duren, en spreken over lange zoektochten om in de game te vorderen, terwijl alles gewoon op de minimap staat aangegeven. Desondanks kun je toch al gauw dertig uur klokken voor je het einde voor de hoofdverhaallijn bereikt, met nog eens twintig uur indien je alles gezien wilt hebben. Was echte DLC ook maar zo lang…

Conclusie

Met Sword Art Online: Lost Song worden alle hekelpunten van voorganger Hollow Fragment weg genomen, wat ten koste is gegaan van wat die game zo goed maakte. Lost Song bevatte geen noemenswaardige bugs en is prima vertaald, maar schiet tekort als het op diepgang van de karakterontwikkeling aan komt en biedt met name erg korte en daardoor vergeetbare dungeons. Volgende keer zien we graag the best of both worlds.