The Invincible

The Invincible is een typisch voorbeeld van een walking simulator. Dit betekent dat je door een lineair verhaal heen wandelt. Er is niet echt een moment dat je dood kan gaan of überhaupt health kunt verliezen. Het gaat dan ook alleen maar om dat verhaal. In deze game speelt het verhaal zich af in een toekomst, wanneer het ontdekken van planeten nog echt iets speciaals is. Er is een flinke concurrentiestrijd bezig tussen diverse organisaties om deze ontdekkingen te doen in de oneindigheid van het heelal.

Regis III

In de game speel je Yasna die, nadat ze het contact is verloren met de crew die de planeet verkent, op Regis III op zoek gaat naar bemanningsleden van het schip waar ze mee reist. Ze is constant in contact met haar Astrogator, wat een ander woord is voor kapitein in deze game, en samen proberen ze te achterhalen waarom contact is verbroken en waar de crew is. Hoewel je al snel je collega's tegenkomt, zijn geen van allen helemaal in orde en zul je verder moeten zoeken naar jouw andere madeonderzoekers.

Tijdens de reis ontrafelt zich het volledige verhaal dat afspeelt op Regis III. Zo zul je erachter komen dat Yasna niet de enige is op de planeet en waarom ze überhaupt daar geland is. Het verhaal is zeer interessant en wist mij meteen te grijpen, zoals dit wel vaker in een walking simulator gebeurd.

Walking simulator

The Invincible neemt de walking simulator naar een nieuw niveau. Grafisch is de game een streling voor het oog. Er is heel goed nagedacht over hoe de planeet Regis III eruit moet zien. In eerste instantie dacht ik dat deze rode planeet wel heel veel weg heeft van Mars, maar dit valt wel mee. Er zijn plassen water en er zwemmen vissen rond. Ook zijn er plekken waar je stalen planten tegenkomt.

Alles in de game is gemaakt ter ondersteuning van het verhaal. Je loopt door de spelwereld, ziet overduidelijk dat je altijd een helm draagt en als je naar beneden kijkt zie je dat je voeten hebt. Bij de meeste shooters zweef je boven de grond, maar hier niet. Je hebt een aantal attributen mee. Zo is er een apparaat waarmee je staal kunt detecteren, een apparaat waarmee je kunt achterhalen of iemand in de buurt is en een verrekijker.

Als de game echt uitblinkt in iets dan is het immersiviteit. Je hebt de hele tijd het gevoel dat je werkelijk een astronaut bent in een onbekende wereld. Je bent constant in contact met de Astrogator, die ook steeds met je blijft praten. Dit klinkt heel raar, maar voor mijn gevoel hing mijn geestelijke gezondheid ook echt af van dit contact. Een verlaten planeet is op een heel enge manier eenzaam en wanneer het contact verbreekt merk je ook aan de reactie van Yasna en aan jezelf dat je bijna in paniek schiet. Dit maakt de game bijzonder geloofwaardig.