Together We Live

Together We Live is in ieder geval een heel ander beestje dat het moordfestijn van Serenity Forge. Waar die game draaide om keuzes, is het TWL een kinectic novel, een visual novel zonder keuzes, waarbij jouw enige rol als speler is om het verhaal te beleven.

Een klein monster

Dit verhaal vertelt over een jongen genaamd Kyoya, welke ontwaakt in de ruïnes van wat ooit een gebouw was. Voor hem staat een jong meisje, dat voor zijn ogen blijft sterven en opstaan. Een afschuwelijk aanzicht, welke het kleine meisje in zijn ogen transformeert in een monster.

Hij slaakt een zucht van verlichting wanneer ze vertrekt, tot hij tot de realisatie komt dat hij zich niet enkel niet kan bewegen, maar er geen ander teken van leven lijkt te zijn. Dus zo blij als hij was toen ze vertrok, zo gelukkig is hij als ze terugkeert en ermee instemt om hem mee op sleeptouw te nemen.

Een barre toekomst

De wereld die voor zijn ogen verschijnt, is er niet een die Kyoya herkent. Droge zandvlaktes vullen zijn zicht in alle richtingen, met enkel restanten van wat ooit gebouwen waren die de monotone horizon onderbreken. Volgens het meisje is dit het gevolg van een oorlog die al het leven op de planeet heeft weggevaagd, maar dat kan toch niet waar zijn? Immers strookt dit niet met zijn herinneringen.

Het ongeveer vijf uur durende avontuur dat hierop volgt, ziet hoe ons duo dit landschap blijft verkennen. Kyoya in de hoop meer mensen te vinden en het meisje om te sterven. Keer op keer op keer. Volgens haarzelf heeft ‘’De Schepper’’ haar de opdracht gegeven om alle doden van de mensheid door de oorlog te beleven. Niet enkel die van de mensen, maar van alle zoogdieren, opdat zij hun zondes op zich neemt en uiteindelijk vergiffenis kan krijgen voor de mensheid als geheel. Het klinkt absurd, maar de taferelen die voor Kyoya’s ogen afspelen, laten weinig ruimte voor discussie. Het meisje wordt uit het niets geplet, vliegt in de fik of verliest haar hoofd, enkel om enkele seconden later op te staan alsof er niets gebeurd is.