Tomb Raider I-II-III Remastered

Dat ene woordje is even heel belangrijk, want dit is heel duidelijk geen remake. Verwacht dus geen Lara Croft zoals we haar kennen van de laatste trilogie terug in de oude tombes, maar een opgepoetste versie van de games die heel wat gamer-hartjes sneller deed kloppen. Dit oppoetsen is overigens wel gedaan door een schoonmaakster met hoge standaarden, want alle textures lijken gloednieuw en ogen uitstekend op een uitzondering hier en daar nagelaten die een andere resolutie hebben en dus uit de toon vallen. Specifiek is er ook een texture die op dingen zit die je kunt beklimmen en ogenschijnlijk een soort 3D-effect tijdens het klimmen probeert te geven, maar daar grandioos in faalt. Hiernaast is de nieuwe lightning engine doorgaans een verbetering, maar kan die op momenten dingen wel erg donker maken, waardoor het moeilijk kan zijn om iets te verkennen.

Oud op nieuw

Daar het een remaster is, zijn de veranderingen die men introduceert volledig op technisch vlak. De drie games over het verkennen van tombes zoals we ze kennen, inclusief hun expansion packs die voorheen enkel op PC waren verschenen, zijn op het gebied van gameplay en inhoud identiek gebleven, hetgeen ook is wat ik verwacht van een remaster. Tegelijkertijd voelt het daardoor wel gedateerd aan en is het daarmee niet bepaald uitnodigend voor nieuwkomers.

Dat waar je dit het meeste aan merkt, is aan de controls. De game speel je standaard met de originele tank controls, welke anno 2024 enorm verouderd en frustrerend aan zullen voelen voor zij die moderne action-adventures gewend zijn. Om die reden zijn ook modern controls toegevoegd, maar die zijn niet bepaald een verbetering. De originele games waren echt afgesteld op het gebruik van dingen zoals de sidestep en hoewel modern controls herkenbaarder zijn, mengen ze niet goed met een level design dat hier niet op berekend was.

Quality of life

Waarschijnlijk om diezelfde nieuwe spelers tegemoet te komen, zijn er ook wat zogenaamde quality of life features toegevoegd aan deze remaster. Objecten waar je iets mee kan doen geven een visueel signaal hiervoor, zoals we gewend zijn van games tegenwoordig. Ook saven bij een kristal zoals vroeger is not done tot New Game+ en in plaats daarvan kun je nu opslaan wanneer je wil. Dit zal allicht een teleurstelling zijn voor terugkerende spelers die het zo waren gewend op Saturn en PSX.

Gesproken over die New Game+, die brengt allerlei veranderingen met zich mee om je playthrough pittiger te maken. Denk aan uitdagendere vijanden en de eerdergenoemde save crystals. Zo uitgebreid als Openlara wordt het niet, maar het hebben van opties is in mijn optiek een groot pluspunt. Daarom ben ik zo teleurgesteld door het gebrek hieraan op andere plekken.

Where is it!?

Zoals de meeste van mijn reviews, heb ik Tomb Raider Remastered gespeeld op PC. En een van de eerste dingen die ik dan doe, is rondneuzen in de settings. Daar was ik bij deze snel mee klaar. Er zijn echt helemaal géén grafische settings om mee te spelen, maar in plaats daarvan neemt die de instellingen van je apparaat over. Het werkt allemaal vloeiend genoeg, wat op zich best knap is, maar op een device als Steam Deck wil ik graag de optie hebben om te tweaken om bijvoorbeeld diens batterijduur te verlengen. Dit geldt overigens wel alleen in de remaster mode, want als je de game met de classic graphics speelt, ben je ook direct gebonden aan 30FPS. Leuk voor als je terugverlangt naar de iconische driehoekige assets van Lara in plaats van de twee pluspunten die ze met de modern graphics met zich meedraagt. Gelukkig kun je ten alle tijden switchen, waarna zelfs filmpjes en menu’s meegaan, zodat je niet hoeft te kiezen tussen de twee.

Conclusie:

Hoewel leuk om opnieuw te spelen, benut deze Tomb Raider Remaster absoluut niet zijn volle potentieel. Een manier om het te spelen zoals het oorspronkelijk was is leuk voor oude rotten als mijzelf, maar voor nieuwe spelers is het frustrerend. Quality of life features en een moderne besturing zijn daarom een goed idee, maar de uitwerking laat veel te wensen over, waardoor het geheel nogal halfbakken aanvoelt.