Economisch gamen: Power Unlimited

Allereerst waar het geld voor zo’n website vandaan komt. Om een website te monetariseren heb je min of meer twee keuzes voor het verdienmodel: ofwel je laat je bezoekers direct betalen voor de content, ofwel indirect via advertenties. En net zoals de meeste gamewebsites, had PU.nl een advertentiemodel. Op zich ook niet zo gek, omdat een abonnementsmodel lastig is door alle concurrentie. Als de Power Unlimited bijvoorbeeld vraagt om een maandelijkse bijdrage om de review te lezen van Metroid Prime 4, dan kijk je misschien liever naar Gamequarter, waar Peter hem gratis voor je reviewt.

Op zich is zo’n abonnementsmodel ook helemaal niet gek, omdat de totale hoeveelheid geld die naar online advertenties gaat nog altijd flink groeit. En er zijn voorlopig nog geen tekenen dat die trend op korte termijn voorbij is.

Bron: PwC

Maar hoewel de totale hoeveelheid digitaal advertentiegeld nog steeds groeit, zit die groei vooral in categorieën waar traditionele (game)websites niet in zitten. Zo slurpen Meta en Google (inclusief dochters Instagram, WhatsApp en YouTube) al jarenlang ongeveer de helft van de online advertentiemarkt op. En hoewel het marktaandeel van deze giganten gestaag afneemt, zijn het niet de traditionele websites die dat marktaandeel afsnoepen, maar eerder nieuwe toetreders op het gebied van e-commerce en streaming. Dus hoewel de gehele online advertentietaart gestaag doorgroeit, wordt tegelijkertijd het stuk voor traditionele websites steeds kleiner.

Bron: Axios

Nederlandstalige websites hebben daarbij een schaalprobleem: de Benelux is nu eenmaal een kleine markt, wat betekent dat er limieten zitten op de schaal die een Nederlandstalige website kan behalen. En dat is lastig voor de winst, want nieuwswebsites hebben schaalvoordelen. Ze hebben hoge vaste kosten in de vorm van website hosting en personeelskosten met een redactie die stukken schrijft. Die hoge vaste kosten zorgen ervoor dat bezoekersaantallen zich exponentieel vertalen in winst. Want hoewel je kosten ongeveer gelijk blijven of je nu honderd of duizend bezoekers per dag hebt, is het een stuk makkelijker om adverteerders aan te trekken bij hoge bezoekersaantallen en vertalen meer bezoekers zich automatisch naar meer clicks op advertenties. Wat dat betreft is het dus eigenlijk onhandig om een website in het Nederlands aan te bieden omdat er een automatische limiet op de schaalgrootte zit, die je met een Engelstalige website (of Chinese) minder snel zult bereiken.

Naast advertenties, kun je als gamewebsite ook nog denken aan een abonnementsmodel. Denk bijvoorbeeld aan Giant Bomb dat vorig jaar bijna werd afgesloten, totdat eigenaar Fandom de website verkocht aan Jeff Bakalar en Jeff Grubb. Sindsdien is de website deels overgestapt op een abonnementsmodel, waarbij bepaalde content achter een betaalmuur staat. Hoe succesvol dit gaat zijn, is de vraag. Buiten gaming lijken websites als Axios en De Correspondent redelijk te draaien op abonnementsinkomsten, maar dit zijn websites die zich grotendeels richten op onderzoeksjournalistiek en op onderwerpen die een breed publiek aanspreken. Die websites hebben potentieel een groot bereik en bieden verdieping die je niet makkelijk op andere websites vindt.

Binnen gaming zie je ook wel betaalde content. Zo heb je naast Giant Bomb ook bijvoorbeeld Eurogamer met premium content. Tegelijkertijd is dit betaalmodel relatief jong (Eurogamer heeft sinds 2021 betaalde content, Giant Bomb dus sinds vorig jaar), zodat het moeilijk in te schatten is of dit model ook echt werkt. Binnen Magic: The Gathering is de trend juist andersom: grote websites Starcity Games en Channel Fireball zijn niet al te lang geleden juist gestopt met het aanbieden van content tegen betaling. Dit terwijl ze daarvoor gedurende ongeveer een decennium content achter een betaalmuur plaatsten. Het is dus sterk de vraag of er ook genoeg publiek is om zo'n abonnementsdienst winstgevend te maken.

En dan kun je ook nog een soort zachte abonnementsdienst instellen, waarbij je content niet achter een betaalmuur zet, maar waarbij je je grootste fans vraagt om een vrijwillige bijdrage. Denk aan platforms als Substack en Patreon, waar content soms achter een betaalmuur zit, maar vaak genoeg ook op basis van een vrijwillige bijdrage wordt aangeboden. Daarbij is wel de vraag of gaming ook binnen zo'n systeem past. Substacks die zich bezighouden met analyse en achtergrond van brede thema’s, zoals die van Noah Smith (economie, 400k lezers) of Nate Silver (politiek, 300k lezers), trekken een groot publiek. Maar dat geldt voor gaming een stuk minder. Grote Substacks op gamegebied zijn bijvoorbeeld die van Simon Carless (42k lezers) of Joost van Dreunen (16k lezers). En die richten zich vervolgens meer op de business van gaming dan op de games zelf.

Bron: Contrary Research op basis van data verzameld door Press Gazette. Merk op dat een aantal Substacks geen data over het aantal abonnees geven, waaronder The Free Press - waarschijnlijk de grootste van allemaal.

Al met al lijkt het erop dat het vooral steeds moeilijker wordt om een gamewebsite in de lucht te houden, zeker met een professionele redactie. Verwacht voor de toekomst eerder een overstap van gamewebsites richting social media en dan in het bijzonder short form video content. Op één of andere manier lijkt alle online content naar short form video te convergeren, omdat dat meer bezoekers aantrekt en tegelijkertijd diezelfde bezoekers makkelijker door laat clicken naar de volgende video. Voor de toekomst lijken uitzonderingen vooral te bestaan uit websites die drijven op vrijwillige bijdragen, zoals ook deze website. Voor de winst hoef je het niet te doen.

Mark Dijkstra is universitair docent Finance aan de Vrije Universiteit Amsterdam en een fervent gamer. Met zijn kennis én zijn passie schrijft hij twee keer per maand een gastcolumn op GameQuarter, waarbij hij gebeurtenissen en ontwikkelingen in het gaming-landschap bekijkt vanuit een economische lens.