Pioneers of Pagonia

Nee, dat is het niet, want Pioneers of Pagonia heeft zeker een eigen stijl. Natuurlijk zijn er overeenkomsten met de Settlers games, maar zo kun je eigenlijk wel naar elke sim, citybuilder of managementgame kijken. Ik ga dus deze game niet beoordelen op hoeveel deze op Settlers lijkt of niet. Ik ga hem beoordelen op hoe de game het op eigen benen doet.

Wanneer je een nieuwe game start, kun je kiezen uit de campaign mode, Custom game mode en door de community gemaakte maps. Ik ben aan de slag gegaan met de Campaign-mode en vervolgens met de custom game.

Campaign mode

In de campaign mode speel je als navigator van de titulaire pioneers om van eiland naar eiland te reizen, unieke volken en gevaarlijke vijanden te ontmoeten, en onderzoek je wat de oorzaak is van de ramp die Pagonia opbrak in vele eilanden.

Wanneer je aan land komt na een zware storm, kom je erachter dat Kapitein Eirik niet meer aan boord is. Daarnaast is ook je schip, The Venturer, zwaar beschadigd en die moet gerepareerd worden voordat je verder kunt met je expeditie. Voorlopig zit je dus vast op een eiland, dus moet er een nederzetting gebouwd worden. Gelukkig heb je flink wat knappe koppen bij je die je hierbij kunnen helpen. Denk daarbij vooral aan adviseurs die je bijstaan en je vertellen wat je moet doen. Helaas wordt dit naar mijn idee een beetje weergegeven zoals dat vaak gebeurd in mobiele games. Een beetje gelach, gekreun en gehinnik en vooral nogal 'cringe' advies.

Hoe dan ook; je begint met het bouwen van een aantal outposts om voorraden grondstoffen aan te leggen, gevolgd door een weg, of beter gezegd, pad naar je schip. De werkers in de outposts halen koper, steen en hout voor je binnen. Als je wat grondstoffen hebt verzameld, bouw je hutten zodat je mede-Pioneers van boord kunnen en hun intrek kunnen nemen op het eiland. Het werkt allemaal vrij recht toe, recht aan en het zijn logische stappen. Natuurlijk gaat het bouwen en het verzamelen van grondstoffen in het begin vrij traag, maar naar gelang de tijd vordert, kun je steeds meer bouwen en steeds meer grondstoffen binnen halen.

In de campaign krijg je tevens te maken met, afhankelijk van de ingestelde moeilijkheidsgraad, nieuwe volkeren, vijanden en allerlei soorten rampen. In de 30+ uur die de campaign inneemt, zul je uiteindelijk alle raadsels ontvouwen en de Tower of Visions bereiken.

Ik ben zelf niet zo'n liefhebber van het volgen van een echt verhaal in city building games of sim games. Ik maak liever mijn eigen verhaal. Gelukkig is daar de sandbox, oftwel de custom game mode, voor bedacht.

Custom game mode / Sandbox mode

In de custom game mode kun je met flink wat meer vrijheid spelen en je kunt een hoop meer instellen op het gebied van gameplay. Zo kun je er bijvoorbeeld voor kiezen om geen vijanden tegen te komen of om zonder echte doelen te spelen. Of zelfs beide en er gewoon echt een sandbox van maken. Ook kun je de hele kaart van je spel 'tweaken' met een percentage aan bergen bijvoorbeld. Er wordt dan een seed van je kaart gemaakt die je kunt delen met anderen, zodat zij op exact dezelfde kaart kunnen spelen. De sandbox mode is wat mij betreft een zeer geslaagde diepgaande game mode. Ik durf zelfs te beweren dat deze game mode de enige mode is die het spel nodig heeft. Dit is uiteraard persoonlijk, want zoals ik al eerder zei, campaigns in zulk soort games zijn niet aan mij besteedt en de presentatie die de game daarbij hanteert, al helemaal niet.

Geluid en grafisch

De game ziet er scherp en gedetailleerd uit, met hier en daar wat, zo komt het bij mij over, handgetekende stukken. Zo lijken de bossen rechtstreeks uit een potlood te komen. Dit bevalt mij persoonlijk wel, omdat het een mooi contrast biedt. Nou gaat het bij zulke games natuurlijk niet direct om de grafische pracht, maar het is wel mooi meegenomen. Ook qua geluid en muziek slaat de game de plank zeker niet mis. frisse fluitdeuntjes en passende omgevingsgeluiden, maken het geheel rustgevend af, zeker als je speelt zonder doelen en vijanden en gewoon lekker grondstoffen wilt verzamelen en wilt bouwen.

Diepgang

De game gaat echter een stuk dieper dan alleen grondstoffen ophalen en bouwen. Je zult er wel echt een werkende stad of dorp van moeten maken met producties, onderzoek en exploratie. In de uren die ik in de game heb gestoken, heb ik nog lang niet alles ontdekt. Dus neem maar van mij aan dat het diep gaat, erg diep. Dat kan een goed teken zijn, maar de valkuil is, is dat het op sommige vlakken te diep gaat. Zo kun je bijvoorbeeld sommige vijanden alleen met bepaalde units bevechten. Dit kun je natuurlijk voorkomen door in de sandbox mode zonder vijanden te spelen, maar het geeft wel goed aan dat er wellicht iets teveel is nagedacht of geluisterd is naar de community. Dat is dan toch wel een nadeel van Early Access en luisteren naar je community.

Conclusie:

Pioneers of Pagonia heeft twee jaar in Early Access gezeten en is nu verschenen als echte release met versie 1.0. Wat mij betreft hadden ze de campaign mode eruit mogen laten, dit voegt voor mij niet veel toe. De custom game mode daarentegen, is de echte ster van de game. Je kunt hier erg veel instellen om de game naar jouw wens aan te passen. Zo kun je dus ook zonder enige druk lekker verzamelen, bouwen en groeien. De muziek, het geluid en de looks van de game zijn prima in orde. Al met al een vermakelijke game, al zijn er zekere betere alternatieven verkrijgbaar.