R-Type Delta: HD Boosted

Ik ben vroeger nooit een groot fan geweest van de R-Type games. Uiteraard heb ik ze wel gespeeld, maar in de tijd dat R-Type Delta op de PSX uitkwam, was ik vooral bezig met PC gaming. R-Type Delta was de eerste R-Type game die volledig in 3D was, maar nog wel steeds een side-scrolling shoot'em-up was. Het haalde alles uit de kast wat de PSX aan grafische kracht kon bieden en toonde aan dat de R-Type-serie dus heel goed kon werken in 3D.

Gameplay

Inmiddels is het 27 jaar na de originele release en komt City Connection met een remaster van deze legendarische game. Wanneer je de game opstart, valt je niet direct op dat dit een remaster is. De filmpjes die je te zien krijgt van de schepen, zijn aardig van kwaliteit, maar daar blijft het eigenlijk ook bij. Als je dan eenmaal je schip gekozen hebt uit een keuze van drie — zoals bekend heeft elk schip zijn eigen wapens, upgrades en force — wordt je na een, iets te lang, laadmomentje direct in de 3D-wereld gegooid en mag je gaan schieten. Je stuurt je schip met je linker pookje of de directionele knoppen, schiet met R2 en met vierkantje kun je langzamer en dus gerichter schieten. Met kruisje gebruik je je force, wat direct ook je schild is, en als laatste heb je de mogelijkheid je schip te vertragen en te versnellen met R1 of R2. Uiteraard heeft elk schip zijn eigen wave attack. Dit is een speciale en zeer sterke aanval die je beperkt uit kunt voeren op het moment dat je force genoeg schade heeft opgenomen.

De game is niet makkelijk en dat is een understatement. Nou weet ik niet of dat 'vroeger' ook het geval was, maar nu heb ik op de laagste moeilijkheidsgraad nog steeds veel moeite. Dit zal echt een gevalletje van easy to learn, hard to master, oftewel "Git Gut", zijn. Soms zal het oneerlijk aanvoelen, omdat je soms in één keer dood bent zonder dat je doorhebt waardoor. Dit is ook inherent aan de chaos waarin je je bevindt. Complete chaos!

HD Boosted

Als je eenmaal in de game zit, merk je dat in deze game gameplay echt een stuk belangrijker is dan bloedmooie graphics. Je hebt namelijk nauwelijks tijd om het scherm te bewonderen vanwege alle salvo's die op je afgevuurd worden in de vorm van tegenstanders en kogels en alles wat daar op lijkt. Als je dan wel even de tijd hebt om de grafische aspecten te bekijken, wanneer je weer eens dood bent gegaan of in de korte tussenstukjes vlak voor of na een baas, dan valt op dat de graphics eigenlijk niet vernieuwd lijken, het ziet er blokkerig en pixelated uit, maar je kunt wel alles ontwarren in de chaos die ontstaat tijdens het vliegen en schieten in de stad.

Bij een remaster denk je vaak aan een complete overhaul, maar dat is dan eigenlijk meer een remake. Een remaster maakt gebruik van exact dezelfde bron en engine en bevat vooral kleine Quality of Life-verbeteringen. Eerlijk gezegd vallen die in deze game niet helemaal op.